خطاب به شخص رئیس محترم جمهور
از یک فعال صنفی که دستش به هیچ جا بند نیست و همواره در معرض تعدی صاحبان قدرت و منصب بوده اما حداقل تا کنون قلم به مزد و مجیز گو نشده است.

جناب آقای رئیس جمهور 

پس از عرض سلام

شرمنده‌ایم که در دوران صدارت شما و با اعمال نظر وزرای منتخب شما کسانی با تضییع حق اعضا صنف نظام پزشکی توانسته‌اند به مسئولیت ارکان سازمان دست یابند که عملکردشان برای اعضا مایه شرمساری است .

کسانی‌که به‌جای جسارت هشدار دادن به مجری قانون، که دست برقضا خود حقوقدان است و قرار است پاسدار حقوق تمام ملت شامل اعضا سازمان نظام پزشکی هم باشد، در خصوص مراعات مرّ قانون، با شکستن شان موکلانشان‌، طوری مکاتبه می‌کنند که انگار طلب صدقه دارند.

جناب رئیس جمهور‌، به نمایندگی از طرف خود و بسیاری از همقطاران خدوم و فداکار و آزاده و شرافتمندم به جنابتان عرض می‌کنم ما فقط و فقط طالب حقوق قانونی خود براساس بند ۸ ماده ۱ قانون بیمه هستیم .

اگر کسی به نمایندگی از ما جز این از شما خواسته یا حرف دیگری زده،‌ نماینده ما نیست و اگر دولت شما اجازه می‌داد، آنان را از منصبشان خلع می‌کردیم تا افراد شریف به نمایندگی از ما پیاممان را واضح به گوش دولتمردانتان برسانند.

 جناب رئیس جمهور؛ همکاران من آموخته‌اند شرافتمندانه و محترمانه در مقابل چالش‌هایی که دولت شما برای مردم و آنان ایجاد کرده‌، با درد ملت همدردی کنند، در کنارشان باشند و جانشان را برای ملتشان به کف گیرند.

اما لطفا به اعضاء محترم دولتتان دو مطلب را حتما بگوئید:

اول‌: من لامعاش له‌، لامعاد له

 دوم‌: تعریف هوش یعنی سازگاری با محیط‌؛ و پزشکان برای تغییر شرایط سخت شغلی خود قطعا صبورند اما بطور حتم در صورت ضرورت تغییر شغل را بر بیگاری ترجیح خواهند داد.


من آن گلبرگ مغرورم که مي‌ميرم ز بي آبي

ولي با ذلت و خواري پي شبنم نمي گردم


۲8 اردیبهشت ۹۹

پایان پیام/

مطالب مشابه