لیک سوراخ دعا گم کرده‌ایم
سلام؛ البته اگر هنوز حالی داریم که سلام و علیک کنیم. مدتی هست که سایه شوم کرونا روی وطن گسترده شده است. مدتی هست که هر روز بخش خبری ویژه داریم‌ تا بدانیم چند هموطن دیگر از دست داده‌ایم و در این بین از دست دادن مدافعان سلامت وطن بیشتر آزارمان می‌دهد.

این کشور اولین بار نیست که دچار اینگونه بحران‌ها شده است‌. ما هشت سال جنگیدیم‌. هشت سال سختی کشیدیم و شهید دادیم. بهترین‌های وطن را دادیم تا ذره‌ای خاک ندهیم‌، تا مباد روزی که هموطن ما چشمانش‌تر باشد. 

رزمندگان آن دوران با شوق در برابر گلوله قرار می‌گرفتند تا من و تو ایرانی خم به ابرو نیاوریم. 

وظیفه ما در آن دوران چه بود‌؟ «پشتیبانی» و «تامین‌ مایحتاج رزمندگان»

الان دوباره درگیر جنگ هستیم‌. این بار دشمن فقط از یک مرز زمینی و یا هوایی حمله نکرده است. این دشمن موذی در تمام خاک وطن پخش شده است و به همین خاطر‌، جبهه جنگ از خاکریز به بیمارستان‌های سراسر کشور کشیده شده است و رزمندگان به جای لباس‌ خاکی و پلنگی‌، باید لباس ضد دشمن بر تن کنند؛ باید دستکش و ماسک و لباس ضد ویروس و محافظ صورت داشته باشند. باید مجهز باشند تا من و تو بتوانیم در خانه بدون غم زندگی کنیم. 

این جنگ نیاز به پشتیبانی ندارد‌؟ این رزمنده نیاز به تجهیزات ندارد؟ فقط دولت می‌تواند به تنهایی این پشتیبانی را انجام دهد؟ 

طبعا نیاز به حضور همه هست. و در این بین لوازم و تجهیزات کار دفاعی رزمندگان سلامت باید در اولویت باشد و باید این عزیزان در این جنگ دست خالی نباشند. 

چند روز هست در فضای مجازی و واقعی، تصاویری از بعضی ادارات و بانک‌ها میبینیم که پرسنل آنها مجهز‌تر از رزمندگان سلامت کشور هستند. در حالی‌که اصلا و با هیچ منطقی  این نوع پوشش با شغل آنها و درصد در خطر بودن آنها ‌همخوانی ندارد.

برای مشاغلی مانند پرسنل بانک - به خصوص در شعبی که یک شیشه بین کارمند و مشتری هست - ‌شاید فقط داشتن دستکش کافی باشد. آن هم صرفا برای عدم لمس پول . در شرایطی که عزیزان ما گاها‌ به خاطر کمبود همین تجهیزات دچار مشکل می‌شوند. آیا صحیح است در مناطق کم ریسک‌تر از خط مقدم اینگونه لوازم حفاظتی را مصرف کنیم‌؟

«مراقبت» وظیفه تک‌تک مردم است. ولی تا وقتی رزمنده خط مقدم‌ تجهیزات کافی نداشته باشد، تجهیز پشت جبهه هیچ ارزشی نخواهد داشت. 

از مسئولین ارشد کشور درخواست می‌کنم با توجه به نیاز فوری پرسنل درمانی کشور به اینگونه تجهیزات‌، نسبت به انتقال این مواد از انبار ادارات و بانک‌ها به بیمارستان‌ها دستور مساعد را صادر فرمایند.

فراموش نکنیم؛ ویروس کرونا دشمنی نیست که یک حمله داشته باشد و چند وقت جبهه‌ها آرام باشند. این دشمن شبانه‌روز حمله می‌کند و تجهیز رزمندگان واجب است.

زمانی برای از دست دادن نداریم. 

پایان پیام/

مطالب مشابه