وقتی هدف از سلامت هم کسب سود می‌شود...
پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)

درسال‌های اخیر نگاه دولت و وزارتخانه‌های مختلف از جمله آموزش و پرورش، بهداشت، دارایی، کشور و همچنین مجلس و شهرداری‌ها‌ به مقوله آموزش و خدمات پزشکی‌ تبدیل به نگاه اقتصادی شده است. یعنی مسائل اقتصادی به عنوان اولویت اول تلقی شده است.

‌ابتدا از انتخاب نخبگان و مدارس غیرانتفاعی با شهریه‌های نجومی، بعد کنکور و کلاس‌های کنکور خصوصی با ارقام سرسام آور،  سپس فروش صندلی به ارقامی که سر آدم سوت می کشد، بعد دوره‌های شبانه و روزانه و پردیس بین الملل و پذیرش از خارج رفته های یکی دو تر‌می و ... و شهریه‌های سنگین برای دوره های فلو یا دوره های کوتاه مدت حرفه‌ای.  

این طرزتلقی خواه‌ناخواه باعث ایجاد انحراف و فساد در جامعه پزشکی می‌گردد زیرا وقتی اولویت اول یک فرد یا مؤسسه، اقتصادی باشد، هدف اصلی، سودآوری وکسب درآمد می‌شود. فساد گسترده در شرکت‌های دارو و تجهیزات پزشکی و پیشی گرفتن و رقابت بین گروه‌های مختلف دست اندرکار در کسب درآمد باعث می‌شود سیستم درمان از هدف اصلی خود فاصله بگیرد. درنتیجه رابطه مالی بین آن افرادیا موسسه با منشی ولیدر و پزشک و.... مشروعیت پیدا می‌کند. کیفیت فدای کمیت می‌شود، اخلاق رنگ می‌بازد، رقابت‌های ناسالم و انواع تبلیغات به منظور جلب بیمار و سودآوری بیشتر رواج می‌یابد و ... 

و نتیجه نهایی آن می شود که نباید بشود. مردم پزشکان را بعنوان تاجروکاسب می شناسند؛

شهرداری ازپزشکان طلب عوارض کسب وپیشه می کند؛

صدا و سیما بجای آموزش عمومی محل تبلیغات و بازاریابی و فروش برنامه های خود به پزشکان پولدار شود و برنامه های عوام فریبانه و گول زننده اجرا کند؛

 شورای شهر قانون امکان طبابت در فضای مسکونی را باطل و الزام طبابت در فضای تجاری را پیشنهاد می کند؛

 مجلس قانون ویژه مالیات پزشکان تصویب می‌کند؛ 

وزارت بهداشت و بیمه‌ها  تعرفه‌ها را واقعی نمی‌کنند؛

آزمایشگاه مرجع سلامت طرح های به ظاهر اقتصادی خانمان برانداز مانند تعطیلی آزمایشگاه‌های کوچک و متوسط و تاسیس مگالب‌ها و شبکه های آزمایشگاهی را تصویب می‌کند؛

بیمارستان‌های خصوصی و مطب پزشکان بتدریج تعطیل و ورشکسته شده تا مگاهاسپیتال‌های سودده توسط سرمایه داران و کانون‌های قدرت توجیه پیدا کرده و مجوز شرعی ظاهری پیدا کنند؛ 

و در نهایت کالای سلامت توسط این فروشگاه‌ها و پزشکان حقوق بگیر و کارمند به مشتری یعنی بیمار دردمند به فروش برسد و سرمایه‌دار به سود خود و دارایی به درآمد خود برسد و همه به نوعی منتفع گردند. 

و

چو عضوی بدرد آورد روزگار 

دگر عضوها را بگیرد قرار

پایان پیام/

2 نظر

مطالب مشابه