افزایش آمار سزارین و نقش متخصصین زنان و زایمان!
پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)؛

در چند سال اخير، خصوصا بعد از مطرح شدن طرح ترويج زايمان طبيعى، هر از چندى مطلبى در نشريات و رسانه‌هاى همگانى در ارتباط با آمار بالاى سزارين در كشور‌ منتشر مي‌شود. متاسفانه در بسيارى از موارد، اين مطالب از سوى كسانى مطرح مي‌شود كه به لحاظ درجه علمى، اساسا صلاحيت ورود به اين حوزه تخصصى را ندارند. اين افراد معمولا به جاى پرداختن به علل ريشه‌اى و سپس برنامه‌ريزى مبتنى بر شواهد تجربى, در جهت تغييرات ‌اساسى آرام ولى پايدار، با جوسازى و فرافكنى و به اصطلاح گل آلود كردن آب قصد ماهيگيرى دارند.

از آن جمله است اظهار نظر فردى از جمعيت مامايى كه بدون داشتن زمينه علمى و اطلاعات كافى مطالبى را عنوان كرده‌اند؛ از جمله منسوخ شدن سزارين در دنيا و يا اصرار متخصصين زنان و زايمان در سزارين بيماران به جهت راحت طلبى پزشكان. ايشان در نهايت با تشويش اذهان عمومى بلافاصله مساله اشتغال‌زايى جهت فارغ‌التخصيلان رشته مامايى را مطرح مي‌كنند.

شايان گفتن است كه افزايش ميزان سزارين، مختص به ايران نيست! اين روش نه تنها منسوخ نشده، حتى طبق آمار مستند،  از سال ١٩٧٠ الى ٢٠٠٩ سير افزايش ٩ برابرى در آمریکا داشته (از 4 و نیم درصد به 32 و نیم درصد) و بعد از يك تلاش ٦ ساله، فقط نيم درصد كاهش يافته است.

عوامل اين افزايش مواردى است مثل افزايش مادران مسن و نخست زا، ا‌فزايش موفقيت‌ فناورى‌هاى كمك بارورى، شيوع چاقى در جمعيت، انجام سزارين در اكثر باردارى‌ها با نمايش بريچ، استفاده بيشتر از روش‌هاى الكترونيك پايش ضربان قلب جنين، عدم رضايت بيماران در استفاده از واكيوم و فورسپس جهت زايمان، افزايش درخواست سزارين انتخابى توسط مادران و همچنين كاهش تمايل به زايمان طبيعى به دنبال سزارين که در كشورهاى غربى به حدود يك سوم در طى ٢٠ سال اخير كاهش يافته است.

افزايش درخواست سزارين توسط مادران، بيشتر به دليل ترس از درد زايما‌ن، ترس از آسيب‌هاى دايمى‌ به كف لگن و بى‌اختيارى در دفع و ترس از آسيب به جنين در حين پروسه زايمان مي‌باشد.

با اين‌ دلايل متعدد و چالش برانگيز، به نظر مي‌رسد در ذهن‌هاى خام و ساده، آسان‌ترين دليل مي‌تواند راحت‌طلبی متخصصين زنان مطرح شود.

متخصصين زنان و زايمان با توجه به دانشى كه در اين حيطه در طول ساليان متمادى آموزش و درمان آموخته‌اند، همواره "زايمان ايمن" را سرلوحه كار خود قرارداده‌اند و زمانى كه بين آمارسازى و سلامت مادر و نوزاد گزينشى در بين باشد، مسلما سلامت مادر و نوزاد در كفه سنگين‌تر ترازوى وجدان‌شان قرار مي‌گيرد.

تقاضاى كاهش 10 درصدى سالانه آمار سزارين، غير‌كارشناسانه و همراه با صدمات جبران ناپذير بر سلامت مادر و نوزاد خواهد بود و مادران جوان را هرچه بيشتر از  پروسه فرزند‌آورى‌ بيمناك مى‌نمايد.

حوزه سلامت مادر و نوزاد محل آزمون و خطاى كاريابى فارغ‌التحصيلان بيكار نيست. بهتر است وزارت بهداشت در آزمون‌هاى سراسرى كنكور با نياز‌سنجى صحيح در رشته‌هايى كه اشباع شده‌اند, دانشجوى كمترى بگيرد و با ايجاد دوره‌هاى تكميلى جهت فارغ‌التحصيلان بيكار رشته مامايى كمبود‌هاى بخش‌هاى ديگر پرستارى - مامايى را پركند.

پایان پیام/

29 نظر

مطالب مشابه