فرسودگی شغلی در میان پزشکان
بیش از ۱۵۰۰۰ پزشک از ۲۹ تخصص مختلف در نظر سنجی Medscape شرکت کرده و در این مورد سخن گفتند.

فرسودگی چنین تعریف شده است: استرس طولانی‌مدت و لاینحل شغلی که منجر به احساس خستگی و ملال مفرط، دلزدگی و حس جداشدگی و از پای درامدگی شده و فرد عاری از احساس موفقیت و چیرگی بر کار می‌شود. ۴۴ درصد پزشکان از احساس فرسودگی سخن گفته و ١١ درصد بیان کرده بودند که افسرده‌اند. افسردگی به معنی بالینی کلمه در ۴ درصد مشاهده شد. 

در میان تخصص‌های گوناگون بیشترین فرسودگی متعلق به طب اورژانس ۴۸ درصد، نورولوژی ۴۸ درصد، پزشکان خانواده ۴۷ درصد، متخصصین زنان ۴۷ درصد و متخصصین داخلی ۴۷ درصد بوده است. کمترین فرسودگی را جراحان پلاستیک ۲۳ درصد، متخصصین پوست ۳۲ درصد و پاتولوژیست‌ها ۳۲ درصد داشتند. 

در میان زنان و مردان پزشک این نسبت ۵۰ درصد در برابر ۳۹ درصد بوده است. برخی بیان می‌کنند که این امر بیشتر بیانگر ابراز بیشتر فرسودگی از جانب زنان است و بعضی نیز این را وابسته به مسئولیت‌های مضاعف زنان در رسیدگی به امور خانه و بچه‌ها می‌دانند.

از عواملی که پزشکان فرسودگی را به آن مرتبط دانسته‌اند مهم‌ترین آنها عبارتند بودند از: تکالیف و کاغذبازی بیش از حد، ساعات کاری طولانی، افزایش استفاده از کامپیوتر و الکترونیکی شدن کار، عدم دریافت احترام کافی و درآمد ناکافی در مقایسه با سختی‌کار.

پزشکانی که به تنهایی کار می‌کردند فرسودگی کمتری را گزارش کردند. 

در پاسخ به این پرسش که چگونه بر فرسودگی غلبه می‌کنید شایع ترین پاسخ‌ها چنین بودند: ورزش، معاشرت با خانواده و دوستان، کناره‌گیری از جماعت، خواب، نواختن یا گوش دادن موسیقی، خوردن، الکل

مردان بیشتر به ورزش و زنان بیشتر به مصاحبت دوستان و نزدیکان روی می‌آورند.

۱۴درصد پزشکان بیان کردند که فکر خودکشی داشته و ۱ درصد به آن اقدام کرده بودند. بیش از نصف آنها که افکار خودکشی داشتند آن را با دیگری مطرح کرده بودند.

در میان پزشکان، روانپزشکان بیش از دیگران بیان کرده بودند که برای مقابله با فرسودگی و افسردگی در صدد دریافت کمک‌ برمی‌آیند. کمترین احتمال درخواست کمک به این متخصصین تعلق داشت: جراحان، اورولوژیست‌ها و نفرولوژیست‌ها.

۳ گروه از متخصصین از شادکامی بیشتر در کار خود گزارش داده بودند: متخصصین پوست، اطفال و طب پیشگیری. 

پایان پیام/

مطالب مشابه