من پزشکم؛ و به همه بدهکار
پایگاه خبری پزشکان و قانون؛

«آواز دهل شنیدن از دور خوش است»، حکایت امروز نمایندگان محترم مجلس و کمیسیون تلفیق است با قوانین به ظاهر عدالت‌مدار. نمی‌دانم نمایندگان محترم تا چه اندازه با واقعیات سر می‌کنند و از جامعه پزشکی و سلامت چه برداشتی دارند!

ما یک‌ ملت طلبکاریم از خودی و غیر‌خودی. 

ما معتقدیم آنچه داریم کمتر از لیاقت‌مان است و آنچه دیگران دارند با خوردن حق ما به دست آمده. 

ما وقتی تصادف می‌کنیم هر دو با صدای بلند فریاد می‌زنیم و برنده کسی خواهد بود که فحش‌های بهتری می‌داند. 

ما معتقدیم آنها که کمتر از ما ثروت دارند، بی‌لیاقتند و آنها که بیشتر از ما دارند، دزدند. ما به لحظه‌ای رای می‌دهیم و به لحظه‌ای به انکار آن بر می‌خیزیم.

به دانشمندان خود بی‌حرمتی می‌کنیم و خود را قلب دانش و تمدن جان می‌دانیم.

ما تنها می‌توانیم ادعا کنیم که در ادعا کردن رتبه نخست را به سادگی از آن خود می‌کنیم.

کاش روزی کسی بنویسد: «ما چگونه ما شدیم.»

اعضای محترم کمیسیون تلفیق! جهت اطلاع  عرض می‌کنم که بیش ازآنچه شما فکرمی‌کنید، ما بدهکاریم. برای نحوه دریافت این بدهکاری‌ها هم فکری کنید.

توفیق در کنکورسراسری و کسب رتبه برتر در رقابت نفسگیرکنکور چند است؟

توفیق درامتحانات متعدد نزدیک به سیصد واحد درسی برای گرفتن مدرکی که به ناحق اسم آن را دکترای حرفه‌ای و معادل فوق لیسانس گذاشته‌اید، چقدر می‌ارزد؟

توفیق درامتحانات مختلف علوم پایه پیش کارورزی وموارد دیگر چه ؟

توفیق عبور از استرس‌های کشیک‌های شبانه اینترنی در دوران آموزشی طولانی و نفسگیر پزشکی و همزمان آموختن مطالب کتب حجیم که در هر بخش خود به اندازه یک دوره لیسانس مطلب دارد، چه قیمتی دارد؟

توفیق گذراندن طرح مناطق محروم و بارها پشت سرگذاشتن خطر مرگ در تردد جاده‌های غیراستاندارد و صعب‌العبور که فقط نصیب دانش‌آموختگان گروه پزشکی است، آیا محاسبه شده است؟

توفیق درامتحان پذیرش دستیاری و عبور ازانواع گزینش‌ها و مصاحبه‌ها برای ورود به بخش آموزشی چقدر می‌ارزد؟

توفیق در گذراندن سال‌ها کار درمان رایگان در بیمارستان‌های دانشگاهی به نام آموزش و به کام درمان طی مراحل سخت استبداد آموزشی را هم محاسبه کنید.

فی توفیق در عبور از امتحانات پره بورد و بورد تخصصی ‌چقدر است؟

توفیق در اتمام طرح پس از فراغت از تحصیل رزیدنتی و ضریب کا‌ درمناطق محروم چقدر ارزش دارد‌؟

 واکنون سرانجام درحدود ۴۰-۴۵ سالگی باخیال شروع خدمت ظاهرا بدون دغدغه (و البته درواقع هرسال دریغ ازپارسال) با جیب خالی و محل سکونت مستاجری و مخارج سرسام‌آور زندگی اولیه که به یمن سیاست‌های شما لرزه بر تن انسان می‌اندازد را چگونه قیمت‌گذاری می‌کنید‌؟

اکنون من بدهکارم. 

به همسر و فرزند‌ و پدر و مادر ‌که هیچگاه نه برای همسر خود همسر بودم و نه برای فرزند خود پدر و نه برای پدر و مادرم فرزند.

اکنون موجود ناشناخته‌ای که نه خودم خود رامیشناسم که کی‌ام و نه فرزند و همسرم و نه پدر و مادرم .و متاسفانه نه شما نمایندگان ملت مرا می‌.شناسید

آیا شما اصلا مرا هم جزو ملت به حساب می‌آورید؟  آیا حقوق شهروندی که ریاست محترم جمهوری اعلام کرد را برای من هم قائلید؟

همه فقط مرا با یک اسم می‌شناسید؛ پزشک. من یک پزشکم. پزشک سرمایه‌دار مالیات‌گریز و بدهکار به همه . والبته خودم هم قبول دارم که به همه بدهکارم؛ حتی به خودم. لطفا راهکاری برای پرداخت بدهی‌هایم ارائه دهید.

پایان پیام/

مطالب مشابه